مصاحبه‌ برنامه‌ کاوش با خانم ناهید حسینی به‌ مناسبت روز جهانی زن

AddThis Social Bookmark Button

مصاحبه‌ برنامه‌ کاوش با خانم ناهید حسینی به‌ مناسبت روز جهانی زنناهید حسینی‌:  از این فرست استفاده‌ می‌کنم و 8‌مارس رو به‌ همه‌ی هم‌وطنان عزیز بخصوص زنان تبریک می‌گم‌‌. 
آرش لرستانی: خانم حسینی نقش جنسیت در آموزش و با توجه‌ اینکه‌ 8‌ مارس است و شما فعال سیاسی و فعال حقوق زنان هستید نکات مهم و برجسته‌ای که‌ برای شما و برای کارشناسان این حوزه‌ ویا نیروهای سیاسی اهمیت دارد را بفرمایید؟

ناهید حسینی‌: فکر کنم ابتدا احتیاج هست در مورد نظام آموزشی در ایران توضیح کوتاهی بدهم و بعد برگردم به‌ مسئله‌ اصلی که‌ آن‌هم نقش جنسیت در آموزش در ایران است و بیشتر تکیه‌ می‌کنم روی دختران دانشجو در دانشگاها‌. می‌دانید که‌ نظام حکومتی در ایران یک نظام ایدئولوژیک است و می‌خواهد تمام برنامه‌‌های به‌ اصطلاح آموزش ملی را در چهارچوب این ایدئولوژی پیش ببرد‌ و همین برنامه‌رو بعداز انقلاب با انقلاب فرهنگی‌، اخراج معلمینی که‌ غیر خودی بودند و نظرات مختلف دیگری داشتند ویا حتی اقلیتهای مذهبی‌، شروع کردند به‌ پیاده‌ کردن این برنامه‌ در واقع اولین کاری که‌ در حوزه‌ نظام آموزشی انجام دادند مسئله‌ حجاب و دخترها بود‌، احتمالا میدانید که‌ همان سال‌(سال 58)‌، اولین سالی بود که‌ 8‌مارس می‌خواست برگزار شود همان موقع بود که‌ آقای خمینی دستور داده‌بود که‌ حجاب در همه‌جا رعایت شود و تظاهرات بزرگی در تهران صورت گرفته‌ بود بوسیله‌ خانم‌ها که‌ سرکوب شدند‌، به آنها خیلی توهین شد صرفا بخاطر اینکه‌ آمده‌ بودند بگن ما روسری نمی‌خواهیم در نتیجه‌ نظام آموزشی‌ ما قدم اولش با حجاب اجباری شروع شد نه‌ حجاب اختیاری بعد از آن دانشگاها بسته‌ شد‌، کتاب‌ها تغییر کرد‌. مضمون کتاب‌ها خیلی مهم است‌  در کتاب‌هایی که‌ در ابتدایی تدریس می‌شود‌، مسئله‌ جنسی در آن بسیار مشخص است‌، منظورم چه‌ چیز است‌؟شما وقتی نگاه می‌کنید به‌ کتاب‌های فارسی و علوم اجتماعی بچه‌‌هایی که‌ در دبستان آموزش می‌بینند‌، نقش اول هر شغل مهم با پدر است برای زنان فقط شغل معلمی یا پرستاری یا خانه‌‌داری است‌، زن را در اینجا به‌ عنوان موجودی که‌ در خانه‌ باید باشد و بچه‌‌داری و آشپزی کند نشان می‌دهند ولی تمام شغل‌های مهم‌، فعالیت‌های سیاسی‌، مقام‌های سیاسی‌ در اختیار مرد‌هاست‌، این خیلی مهم است که‌ این قوانین و رفتارها بر خلاف قوانین بین‌المللی است چون طبق قوانینی که‌ در یونیسکو موجود است حتی یک کشور نمی‌تواند عکس‌های تبعیض‌آمیز در کتاب‌ها داشته‌ باشد ولی متأسفانه‌ ما می‌بینیم در کتاب‌های آموزش ابتدایی به‌ فراوان این مسئله‌ دیده‌ می‌شود‌.

آرش لرستانی: با توجه‌ به‌ صحبت‌های شما و اهمیت قضیه‌ آموزش در دنیای امروز و اینکه‌ اگر شما نگاه‌ کنید دختر‌ها زودتر از پسرها بالغ می‌شوند هم از نظر جنسی وهم از نظر آگاهی‌، دیرتر از مردها بلوغ خودرا از دست می‌دهند این حساسیت و امتیاز ویژه‌ که‌ جنس زن دارد و خصوصا آموزش خیلی می‌تواند کمک کننده‌ و مؤثر باشد‌، بنظر شما چه‌ ارتباطی باهم دارند در سیستم آموزش ایران؟

  ناهید حسینی‌: ببینید مسئله‌ دختران و پسران در‌واقع بیشتر مربوط می‌شود به‌ شرایط آب‌و‌هوایی‌، این کاملا درسته‌ که‌ دختران زودتر به‌ سن بلوغ می‌رسند ولی بهر حال این نمی‌تواند موجب تدوین برنامه‌‌ای بشود صرفا بدلیل اینکه‌ دختر زودتر از پسر بالغ می‌شود‌، باید سیستم آموزشی برای هردو یک‌جور باشد و باید اجازه‌ بدهند خودشون انتخاب کنند که‌ می‌خواهند چکار کنند‌. 

آرش لرستانی: با توجه‌ به‌اینکه دخترها زودتر به‌ سن بلوغ می‌رسند و زودتر بالغ می‌شند آیا حساسیت بیشتری برای رشد‌ و پرورش آنها و حتی محافظت از آنها که‌ بتوانند بهتر زندگی بکنند و بیشتر از استعدادهایشان استفاده‌ کنند‌، نباید برنامه‌ ریزی بشود؟

ناهید حسینی‌: به‌ اعتقاد من به‌ عنوان کسی که‌ سال‌ها معلم بوده‌ فکر می‌کنم کتاب‌های درسی و برنامه‌ آموزشی برای پسرهاو دخترها باید یک‌جور باشه‌ شما همانطور که‌ گفتید دخترا ممکنه‌ که‌ زودتر بالغ شوند ولی بعداز اینکه‌ 2یا3 سال می‌گذرد‌، دختر و پسر در یک حد قرار می‌گیرند در نتیجه‌ هیچ لزوم ندارد که‌ کتاب‌های درسی برای دختران جدا و برای پسران جدا باشد‌، یا اینکه‌ مثلا چون دخترها در سن 12یا13 سالگی به‌ بلوغ می‌رسند و پسرها در سن 14یا15 سالگی باید برنامه‌‌های ویژه‌‌ای برای دخترها‌، چون علقلشان بیشتره‌ و زودتر رشد می‌کنند گذاشته‌ بشه‌؟ به‌ نظر من این نمی‌تواند در عمل پیاده‌ بشه‌ باید سیستم آموزشی برای دختر و پسر یک‌جور باشه‌ و مسئله‌ جنسی نباید مورد نظر باشه‌ بهرحال وقتی که‌ به‌ سن 17یا18 سالگی می‌رسند هم پسر و هم دختر تا یک حدی جا افتاده‌ می‌شوند از نظر بلوغ‌، رشد فکری‌، رشد عقلی و جسمی و این تا زمانیه‌ که‌ دوران دبیرستان رو تمام می‌کنند.

آرش لرستانی ‌: خانم حسینی مسئله‌ای که‌ هست‌اعتماد بنفسه‌ که‌ نقش خیلی مهمی داره‌ در شخصیت انسان‌ و توانای‌هایی که‌ می‌تواند از خودش نشون بده‌ در استفاده‌ از ظرفیت‌های جسمی و فکری خودش ‌می‌بینیم که‌ این اعتماد بنفس در سیستم آموزشی شدیدا برای جنس زن سرکوب می‌شود و خودش رو تابع می‌دونه‌‌. شما این پروسه‌ رو به چه‌ شکلی می‌بینید آیا اصلا این مطلب رو قبول دارید‌، اگر قبول دارید سیستم آموزشی به‌ چه‌ شکلی این کارا انجام می‌دهد؟

ناهید حسینی‌: ببینید من اشاره‌ کردم در صحبت‌هام. یکی از ویژگی‌هایی که‌ در نظام آموزشی ایران هست‌، دقیقا همین نکته‌ای است که‌ شما گفتید‌، تبعیض جنسیتی در آن موجود است به‌ این شکل که‌ وقتی میگن باید بیشتر زن در خانه‌ باشه‌ و یا بیشترین لطفی که‌ باید در حق زن بکنیم اینه‌ که‌ معلم یا پرستار بشه‌‌، خود این نشون دهنده‌ این تبعیض است که‌ فکر می‌کنند مردها می‌توانند رئیس‌، مدیر‌، رئیس‌جمهور بشوند‌، مردها در مجلس تصمیم می‌گیرند‌، زن‌ها فقط چادر سیاه‌ سرمی‌کنند و مثل کلاغ سیاه یه‌‌گوشه‌ می‌نشینند‌، به‌ این شیوه‌ وقتی با دختری برخورد بشه‌ آن دختر پیش خودش فکر می‌کنه‌ لابد از نظر فکری اشکالی داره یا از نظر ذهنی عقب مانده‌‌تر از یک پسر است و به‌ مرور زمان می‌پذیره‌ که‌ اون دختر نمی‌تونه‌ ریاضی بخونه‌‌، نمی‌تونه‌ مهندس بشه‌‌، نمی‌تونه‌ کامپیوتر استفاده‌ کنه‌ در حالی که‌ در جهان عملا و بطور علمی ثابت شده‌ که‌ زن‌ها‌(مثلا در امریکا) خیلی‌ بهتر از مردها دارن از کامپیوتر استفاده‌ می‌کنند در نتیجه‌ این مسئله‌ که‌ شما به‌ آن اشاره‌ کردید در نظام آموزشی کاملا نهادینه‌ شده‌ اما این که‌ واقعا دخترهای ما به‌ این نتیجه‌ رسیدن که‌ از پسرها کمترن‌، من اینرو باور ندارم چون اگر بخوام بحث را بیشتر باز کنیم و به‌ قبل از انقلاب برگردیم مقدار آزادی که‌ آن زمان بود چه‌ از نظر آموزشی و چه‌ از نظر کار‌(البته‌ درست نیست از نظر جمعیتی مقایسه‌ کرد) و از نظر مضمونی و امکاناتی که‌ برای دخترها داده‌ می‌شد من فکر میکنم آن زمان هم زن‌ها نشون دادند که‌ می‌توانند در شغل‌های کلان‌، در مدیریت‌های کلان نقش داشته‌ باشند‌، وزیر و فرماندار بشوند‌. الان شما در نظر بگیرید خانم‌هایی که‌ در سیستان‌و‌بلوچستان بعنوان فرماندار انتخاب شدند(من خوشحالم که‌ در سیستان‌و‌بلوچستان 3‌زن بعنوان فرماندار و بخشدار انتخاب شدن ولی امیدوارم بخاطر دلایل سیاسی نبوده‌ باشد چون در بلوچستان‌33% زنان بیسواد و 90% مردم زیر خط فقر زندگی می‌کنند و در بسیاری از خانوادها زن‌ها مسئول خانه‌ هستند و مردها یا کشته‌ شدن یا فرار کردن یا زندان هستند در نتیجه‌ امکانی برای زنها بوجود آمده‌ که‌ بتوانند نقش اجتماعی خودشون‌رو پیدا کنند)‌، من فکر می‌کنم که‌ در توانایی این زن‌ها برای فرماندار شدن هیچ شکی نیست ولی آیا فقط در بلوچستان ما می‌توانیم 3 فرماندار زن داشته‌ باشیم آیا نمی‌توانیم در کردستان‌ و بقیه‌ استانهای ایران زن‌های مثل همین خانم‌ها داشته‌ باشیم‌. 

آرش لرستانی:‌ اگر از این نکته‌ شما استفاده‌ کنیم و تعمیمش بدیم به‌ سال‌90 می‌بینیم 63% از پذیرفته شدگان کنکور خانم‌ها هستند تا حدی که‌ رژیم مجبور می‌شه‌ طرح تفکیک جنسیتی رو پیش بکشه‌ بنظر شما علیرغم همه‌ی این مشکلات چه‌ فاکتوری باعث میشه‌ که‌ زنان اینقدر محکم و جدی بخواهند در عرصه‌‌های علم و آگاهی حضور داشته‌ باشند و تاثیر گذار باشند‌؟

ناهید حسینی‌: بسیار سوال خوبیست این سوال خیلی مورد بحث و گفت‌و‌گو میان محققان قرار گرفته‌ که‌ چرا به‌ میزان 63% و در سال 88‌، 67% از دانشجویان دانشگاه‌ دختران بوده‌اند‌‌؟ من با توجه‌ به‌ کارهایی که‌ در این زمینه‌ انجام دادم می‌توانم بگم که‌ دولت می‌خواست نظام آموزشی را به‌ این شکل پیش ببرد که‌ از دانش‌آموزان‌ مسلمانی معتقد و مؤمن بسازد‌، اما بنظر من موفق نبوده‌ و یکی از دلایلم پیشرفت و موفقیت دختر‌ها در دانشگاها است‌، فکر می‌کنم زنان و دختران ما خیلی خوب می‌توانند از فرصت‌ها در جامعه‌ استفاده‌ کنند‌، می‌دانید که‌ هیچ‌گونه‌ محدودیتی برای ورود دخترها به‌ مدرسه‌ نبوده‌ و از طرفی پسرها باید بروند سربازی یا اینکه‌ چون نان‌آور خانه‌ هستند باید برای کسب درآمد آماده‌ شوند و مجموعه‌‌ای از دلایل دیگر‌، دخترها از این فرصت‌ها استفاده‌ کردند و بجای آنکه در خانه‌ بنشینند درس خواندند و توانستند در کنکورنمرات بالا کسب کنند و این مسئله‌ تا سال 88‌و 89 طول کشید در دوره‌ دوم حکومت احمدی‌نژاد برنامه‌‌های بسیار تبعیض‌آمیز بر علیه‌ دختران درست شد‌ مثلا سهمیه‌ بندی جنسیتی‌، سهمیه‌ بندی محلی‌(دختری کرمانشاهی نمی‌توانست برای دانشگاه‌ تهران شرکت کند)‌، کم کردن امکانات درسی برای دختران‌، تفکیک جنسیتی‌‌(دانشگاها را دخترانه‌‌، پسرانه‌ کردند)‌و همچنین 77 رشته‌ را برای دختران ممنوع کردند(ریاضی‌، حسابداری‌، مهندسی و ...‌ )‌، با توجه‌ به‌ فشار زیاد بر دختران و سهمیه‌‌ بندی رشته‌‌ها به‌ نفع پسران الان بجای 63%دا دانشگاهای دولتی زیر 50% به‌ دختران تعلق گرفته‌ و با سهمیه‌‌ بندی‌های خاص (مثلا دانشگاه‌ نفت‌آبادان خاص پسرانه‌ است و نمونه‌‌های دیگر)‌، این باعث شد که‌ فشار بیشتری به‌ دختران تحمیل شود و عقب نشینی کنند از پیشرفتی که‌ کرده‌ بودند‌. 

آرش لرستانی: خانم حسینی علیرغم این سناریو که‌ جمهوری اسلامی می‌خواست پی‌ریزی کند می‌بینیم که‌ رسانه‌‌ها روی تمام معادلات سیاسی‌، اجتماعی‌، فرهنگی تاثیر خیلی جدی گذاشته‌اند و دختران نه‌ تنها در دانشگاها بلکه‌ عرصه‌ مبارزه‌ را به‌ جهان مجازی(اینترنت‌، فسبوک)و عرصه‌‌های که‌ توانستند‌، کشاندند و خیلی فعال هستند بنظر شما خود این چه‌ پروسه‌‌ای رو نشان می‌دهد و این چه‌ واقعیت‌هایی را در مورد زنان و دختران امروز ایران نشان می‌دهد؟

ناهید حسینی‌: ببینید آقای لرستانی ایران جزء کشورهایی است در منطقه‌ که‌ کاربران اینترنتیش در سطح بالایی است ما فقط در ایران 60‌هزار وبلاگ‌نویس داریم که‌ بسیاری از آنها خانم‌ها هستند مثلا خانم بهاره‌ هدایت در زندان هستند صرفا بخاطر اینکه‌ وبلاگ‌نویس بوده‌ و یا کشته‌ شدن دختر دانشجویی در ارومیه‌ که‌ فعال مدنی و حقوقی بوده‌ و دانشجوی نخبه‌‌ای بود گفته‌ شده‌ که‌ خودکشی کرده‌ ولی شواهد حاکی از قتل است‌. در زمینه‌ اینترنت من فکر می‌کنم که‌ کاربران اینترنتی اکثریت با مردها است طبق آمار دولت ایران بیشتر از 58% از کاربران اینترنتی مردها هستند و حدود 42%‌ زن‌ها هستند و این تفاوت زیادی نیست ولی بهرحال باید امکاناتی فراهم بشه‌ برای دختران که‌ بتوانند این فاصله‌ راهم مثل دانشگا کمتر کنند این در حالیست که‌ بسیاری از سایت‌ها فیلتر هستند و جوان‌ها می‌توانند بخوبی از فیلترشکن‌ها استفاده‌ کنند. نکته‌ای که‌ باید در اینجا بهش اشاره‌ کرد‌، از زنمانیکه‌ صنعت مدرن و تکنولوژی در دنیا پیشرفت کرده‌ است‌، زندگی زن‌ها زیر و رو شده‌ بخاطر آنکه‌ از فکر و مغزشان استفاده‌ می‌کنند و می‌توانند برنامه‌‌های‌ مختلف کامپیوتری را یاد بگیرند‌، کارها را ازطریق کامپیوتر انجام بدن و در شبکه‌ ‌های اجتماعی فعال باشند‌، وبلاگ‌نویس شوند‌، این خود کمکی است که‌ آن تبعیض که‌ بین پسر و دختر در جامعه‌ وجود داشته‌ به‌ نفع دخترا رقم بخورد.

آرش لرستانی:خانم حسینی قضیه‌ دیگر نتیجه‌ آموزش است و بطور مشهود می‌توان دید مسئله‌ ازدواج و تشکیل زندگی شکل جدیدی به‌ خود گرفته‌ است‌، می‌بینیم که‌ دخترها خیلی حساس‌تر و جدی‌تر هستند در مورد این مسئله‌ شما این پروسه‌رو در امروز ایران و حتی چشم‌انداز فردای ایران چطور می‌بینید‌ و ارزیابی می‌کنید؟

ناهید حسینی‌: با توجه‌ به‌ اینکه‌ ما 4‌میلیون تحصیل کرده‌ در ایران داریم بطور طبیعی اگر‌هم بسیاری از آنها وارد بازار کار نشوند‌، بعنوان سرمایه‌ این مملکت شمرده‌ می‌شوند‌، آشنایی دارند با زندگی مدرن و زندگی نوین به‌ همین دلیل این تحصیلات باعث نگرانی حکومت است ولی خوشبختانه‌ می‌تواند برای ما‌، آینده‌ مملکت ما نقش مثبت داشته‌ باشد. یکی از این مزایای تحصیل‌کردگی این است که‌ سن ازدواج بالا رفته‌‌، دخترها دیگر در سن پایین یا به‌ اجبار(کمتر از سابق) ازدواج نمی‌کنند و در سن بالا با کسب کار یا تحصیلات بهتر و بصورت عاقلانه‌‌ترین شریک زندگیشان را انتخاب می‌کنند: نکته‌ی دوم، اگر ازدواج می‌کنند، بسیاری از خانواده‌های ایرانی دارای یک فرزند هستند و خیلی‌ها هم هستند که‌ هنوز بچه‌دار نشده‌اند و این امکان را می‌دهد به‌ جوانان که‌ خود سازی کنند، تحصیلات بیشتر داشته‌ باشند و کار بهتر پیدا کنند و زندگی مناسب‌تری فراهم کنند و بچه‌دار شوند. و دیگری که‌ شما به‌ آن اشاره‌کردید، مجردی زندگی کردن است الآن در ایران بخصوص در شهرهای بزرگ خیلی رواج پیدا کرده‌ که‌ دخترانی که‌ در سن بالایی هستند و کار دارند بشکل مجرد زندگی می‌کنند، مسأله‌ای که‌ قبلا امکان آن نبود.

آرش لرستانی: خانم حسینی نکته‌ای که‌ در بین صحبت‌های شما بود، خصلت مقایسه‌ است که‌ بین جوانهای ایرانی بخصوص زنها وجود دارد، خود همین مقایسه‌ با جوانهای سایر کشورها مخصوصا به‌ وسیله‌ی آموزشهایی که‌ می‌بینند و فضای مجازی که‌ در اختیار آنها است چقدر روی شعور و آگاهی زنان و پیشرفت اجتماع تأثیرگذار است؟.

ناهید حسینی‌: یکی از مزایای اینترنت و استفاده‌ی کاربران، دستیابی به‌ جدیدترین خبرها و اطلاعات در مورد علم، مسائل سیاسی‌، اجتماعی‌، فرهنگی و هنر است. در فضای مجازی دخترها و پسرها حضور فعال دارند و با تمام نقاط دنیا می‌توانند تماس بگیرند و باعث انتقال تجربه‌، انتقال دانش و از همه‌ی مسائل باخبر می‌شوند و این تأثیرگذار خواهد بود در زندگی آنها، درسته‌ که‌ حاکمیت در ظاهر فشار می‌آورد که‌ یک ظاهر اسلامی از جامعه‌ی ایران به‌ دنیا نشان بدهند ولی واقعیت این است که‌ جوانان ما در داخل کشور هیچ گونه‌ ضعفی نسبت به‌ جوانان سایر کشورهای جهان ندارند‌. همه‌ تلاش میکنند زبان انگلیسی یاد بگیرند الآن بیشتر جوانان  می‌توانند به‌ زبان انگلیسی صحبت کنند و مطالب اینترنت را استفاده‌ کنند و از شبکه‌ های اجتماعی (فیسبوک، توییتر، یوتیوب) استفاده‌کنند در نتیجه‌ از نظر دانش و علم هم بنظر من نظام آموزش در ایران پاسخ گوی نیازهای جوانان ما نیست  و جوانان ناچار هستند به‌ اینترنت مراجعه‌ کنند که‌ بتوانند از آخرین مسائلی که‌ در زمینه فضا، علم و... آگاه‌ شوند و این باعث قدرت گرفتن جوانان و اعتمادبنفس بیشتر خواهد بود‌، هم برای دخترها و هم برای پسرها.

 آرش لرستانی: تعدادی از موسسات و نهادهای مدنی تهران و منابع غیر رسمی وزارت کشور، آمار دادند که‌ میزان مطالعه‌ بین خانم‌ها بیشتر از آقایون است آیا شما به‌ این معتقد هستید و ریشه‌‌ها و علل آن را در چه‌ می‌بینید؟

ناهید حسینی‌: برای پاسخ به‌ سؤال شما من بر‌می‌گردم به‌ وضعیتی که‌ در ایران موجود است، اول آمارهایی که داده‌ می‌شود چقدرصحیح است و میتوان اعتماد کرد ولی خب بدون در نظر گرفتن آمار هم بنظر من دخترها بیشتر کتاب می‌خوانند و بیشتر مطالعه‌ می‌کنند و آمار قبولی دانشگاه‌ خود دلیلی بر این مسئله‌ است و دلیل دوم،پسرها بیشر در جامعه‌ هستند و آزادترند ولی برای دخترها محدودیت‌هایی موجود است که‌ آنها را ناگزیر به‌ ماندن در خانه‌ می‌کند در نتیجه‌ وقت آزاد بیشتری برای مطالعه‌ دارند و بطور مثبت از این اوقات استفاده‌ می‌کنند.

آرش لرستانی: با توجه‌ به‌ اینکه‌ خودتان فعال سیاسی هستید و سالها در این حوزه‌ فعالیت کردید، آیا اصولا بنظر شما به‌ دموکراسی خواهیم رسیدتا روزی که‌ حق و حقوق نصف اجتماع در نظر گرفته‌ نشود؟

ناهید حسینی‌: به‌ هیچ وجه‌، شرط لازم دموکراسی و پیاده‌ کردن دموکراسی در یك کشور برابری حقوق زن و مرد است، اگر زن و مرد حقوق مساوی نداشته‌ باشند ما نمی‌توانیم آن جامعه‌ را دمکراتیک بنامیم ولی در یک پروسه‌ای هم باید قوانین را عوض کرد و هم مسئله‌ فرهنگی و با مسائل برخورد کرد تا بشه‌ به‌ دمکراسی رسید، جامعه‌ای را می‌شه‌ دمکراتیک  نام گذاری کرد که‌ در آن زن و مرد دارای حقوق برابری باشند.

آرش لرستانی: خانم حسینی به‌ عنوان آخرین سوال، شما چشم‌انداز آینده‌ زنان ایران را چگونه‌ ارزیابی می‌کنید با توجه‌ به‌ فعالیتها و درخششهایی که‌ مخصوصا از سال 2000 تا امروز از خود نشان دادند؟

ناهید حسینی‌: من فکر می‌کنم جنبش زنان در ایران یکی از موفقترین جنبشهای زنان در منطقه‌ است.بنظر من زنان ما بخوبی از فرصتهایی که‌ در جامعه‌ برایشان پیش آمده‌ استفاده‌ می‌کنند، مطالبات خودشان را در مواقع ضروری بیان کنند. این جنبش هدف دارد. خواستار تغییر قوانیین، خواستار تغییر جامعه‌ مدرن به‌جای جامعه‌ سنتی است، در نتیجه‌ علیرغم عدم رهبری، چون شکلی مدرن ازیک جنبش است رهبری هیرارشی  ندارد که‌ دارای رئیس و معاون باشد‌، رشد زنان در سطح جامعه‌ کاملا قابل دیدن و فهمیدن است. من خیلی امیدوارم هستم به‌ جنبش زنان در ایران و نقش بسیاری که‌ در آینده‌ ایران می‌توانند بازی کنند.

درشماره‌ی ٦٢٧  روزنامه «کوردستان» منتشر شده‌ است

Jnan le youtube f